zannımca bunalıma girdim:))

evet evet bunalıma girdim..hayatımdan herkesi cıkarmaya başladım...iş arkadaslarımın hemen hepsini ve hatta kocamı..boşanalım diyip duruyorum beni dinlemiyor..kocaman bir kara deliğe düştüm aklınıza gelebilecek herşey anlamsız geliyor.. işte sebeplerini sıralıyorum; 1* beni bu dünyada sadece çalışmak ve işime sahip cıkmak mutlu ediyor ve hasbel kader kocaman olmuş bir akraba şirketindeyim..tüm yeni fikirlerim, gerçekten faydalı olabilecek araştırmalarım ve uğraşlarım önce cocuk oyunu denilip kenara atılıyor üstünden 2 yıl geçince-aaa bu faydalıymış denilip görevim haline getiriliyor. İşimle evim arasında tam 2,5 hatta 3 saat mesafe var ve 3,5 senedir ısrarla sabırla yollarda fenalaşarak bu yolu gidip geliyorum ve son günlerde tüm isteğim ve iş azmim kaçtı adeta yürüyüş bandında koşuyorum,hiç bir yere varmadan.. 2*araba istiyorum..2 yıldır hayalini kuruyorum ama yapamıyorum..sebep evlenmiş olmam ve sorumluluklarımın artması..ayda 400-500 taksit ödeyerek cok rahat alınabilecek bir otomobili bile alamıyorum çünkü süpsüpünün işleri iyi gitmiyor.. 3* 8 haftadır hiç ama hiç dışarı çıkmadım(kahvaltı hariç)..her cumartesi eve 6-7 gibi varıyorum temizlik bilmem ne..pazarları ya bize misafir geliyor ya biz süpsüpünün annesine gidiyoruz..misafirler kafa dengi genç insanlar olsa yine iyi.. 4* yaşadığım şehirde dayım ve teyzem harici kimsem yok ve onlarda kahvaltıyı ektiler..sebep nedir bilmiyorum ama ekildim.. 5* süpsüpü ile tek kelime konuşamıyoruz..ya oyun oynuyor bilgisayarda ya da ders çalışıyor,bende bir kenarda kitap okuyorum(ki zaten eve 21-22 den önce varamıyorum) 6* tam 11 kilo aldım:(( 53 kilo incecik bir kızdım şimdi 64 kiloyum..hiç bir pantolonum olmadığı için hep bir kotum var onu giyiyorum va çok utanıyorum bu durumdan..)şimdi alsam bir dert almasam bir dert uffffffffff... 7* kimsete bişi belli etmemekten yoruldum..neşeli olmaktan sürekli gülmekten..