gözümün gördüğü kadar yaşamak

Nasılda kaptırmışım kendimi..

Gerçekten haklıydı herkes asla bir “b” planım olmadı hayata karşı.

Kah güçlü hissettim kendimi

Kah minik bir çocuk gibi şefkat arayan.

Gözlerimin gördüğü kadar mı acaba dünya.

Sadece benim pencerem mi görüyor kendi dünyamı

Kimse anlamayacak değil mi bunu

Peki, ne olacak kendimle yarışım

Ne olacak ruh kıvrımlarımdaki acı

Ne istediğimi de bilmiyorum ki.

Bir çocuk mu?

İyi bir iş mi?

Her şeyi bilen bir bilge mi olmak

Sevilen bir birey mi?

Neyim ben, ne istiyorum.

Bu akşam daha çok dalacağım yastığımın içine

Daha çok hayal kuracağım

O hayallerde kendimi arayacağım

Bulup çıkaracağım o kızcağızı

Sorguya çekeceğim kızarak, gülerek

Ve hesaplaşmam bitecek kendimle.

Sebep sen isen eğer canım annem

Böyle içine kapanmamın sebebi sen isen

Güvensizliğimin

Acı çekişimin

Kızmayacağım sana.

Canım feda melek yüzlüm.

Ruhum senin güzel gözlüm ruhum senin…