Düşünüyorum da, iyiki varım:)

21 ocak kova mı, oğlak mı olduğu hep muallakta bir tarih!! Minik kadın annem ve doğan ben. 5 kilonun accuk üstünde doğduğum için 1 hafta hastanede kalmak zorunda olan, çok acı çeken canım annem. Abim doğduğunda bolluk içinde olan babam ben doğunca iflas ettiğini her fırsatta söylerdi:)) Sonra kardeşim benli göbek doğunca tekrar durumları iyileşmiş. 21 ocak günü zannımca babaannemin işi olduğundan annemle hastaneye ananem gitmiş, tüm sülalenin tek kızı olan ben dünyaya gelmişim. Babam” doğuma benim annem gitse kesin bu da erkek olurdu, nasipli olur beni bu hale getirmez derdi, anladığınız üzere babamla ananem aşırı severler birbirlerini.

şimdi düşünüyorumda hafızamda birkaç doğumgünü kutmamam kalmış;

15. yaş günüm; Hiç umulmadık anda rahmetli olan evin annesinden sonra evin tüm sorumluluğunu alan küçük kızın doğum günüydü o sene. Kız o kadar etkilenmişti ki annesinin ölümünden, babasının gün geç tikçe zayıflayıp her gün ağlamasından, böyle sessiz, tuhaf bir şey olmuştu. O gün doğum günü olduğunu bile umut muştu. Mutfakta yemek hazırlamıştı tüm aileye. Masanın yanına gelen abisi ona gri bir kazak uzatmıştı, al doğum günün kutlu olsun diyerek. Kazak baya geniş yine erkek kazağı gibiydi ama olsun, benimdi işte abimden aldığım il doğum günü hediyemdi, abi dediysem o da henüz 17 yaşındaydı,harçlıklarını biriktirmişti canım benim.

Kazak elimde şaşkın şaşkın bakarken utana sıkıla yanıma babamın yaklaştığını hissettim. Gözlerinde hiç azalmayan o acı ifade, sıkılıp utanan ifadesiyle karışmış bana bakıyordu. Elinde bir hediye paketi gördüm. Gözlerim doldu onun daha fazla sıkılmasını istemediğim için aldım hemen paketi elinden, babam arkasına bile bakmadan kaçtı mutfaktan. Ben ağlayarak açtım paketi, nasılda koşup sarılmak istedim boynuna, nasıl ağlamak istedim sarılmışken ama yapamazdım çünkü o zamanlar çok mesafeliydik babamla. Paketin içinden annem ölmeden önce çok istediğim künye çıktı. Lacivert taşları olan gümüş çok güzel bir künyeydi. Doğum günü diyince hep o künye geliyor aklıma.

20. yaş günüm. Dersten çıktım, o gün doğum günüm ama kimse aramadı, kimse hatırlamıyor hatta yurt arkadaşlarım bile. Kampüste salak salak dolaşıyorum, çimenlik bir yer bulup oturuyorum elimde kitabımla. Bir yandan kitap okuyup, diğer yandan gezinen sevgilileri izliyorum iç çekip göz ucuyla izleyerek. Sonra yapacak bir şey bulamayıp yürüyerek yurda geliyorum. Yine yurt bomboş, kocaman bir otele benziyor. Koridorlar ıssız. Odamızı temizliyorum vakit bir türlü geçmiyor. Kitap okuyorum ranzamda, sıkılıyorum. Kendime kahve yapıp iniyorum yurt bahçesine kitabımla. Hava soğuk imirin iti gibi titriyorum tekrar dönüyorum odaya. Gezine gezine saati akşam 9 yapıyorum. Ufak ufak yurtta sesler yankılanıyor. Oda arkadaşlarımda bir bir görünüyor ama ne ellerinde pasta var, ne hediye. Saat 11 oluyor hala tık yok. Herkes ders çalışıyor, geziniyor odada. Saat 12 gibi dayanamayıp sinirle vurup başımı yatıyorum. Bir süre sonra beni dürterek uyandıran 15 kız görüyorum.ellerinde kocaman pasta. Sevinçten deli oluyorum. Çok cici hediyeler alıyorum o gün, en güzeli de Müzeyyen’ in aldığı ayıcık. Dayanamayıp yine sulu gözlülüğümü gösteriyorum.

26. yaş günüm. Cumartesi gece 2 ben bitmişim, bilmem kaç çeşit pasta yapmış yorgun bedenim kıvrılacak yer arıyor. Pazar erkenden kalk kalan hazırlıklar ve ev temizliği için koştur. Misafirin gelsin servisten bir sürü kişi ellerinde hediyeleriyle hemide ve mayonez olacak aklı evvel o güzelim masanın tek bir resmini çekmesin. Hamarat mayonezin yaptığı onca kısır,meze,kek,börek neyin sadece ağızda minicik tat olarak kalsın. Dün gerçekten çok eğlendim, şerife falıma baktı iş değişikliği gördü sevinçten kadının boynuna atlayacaktım, birde ev çıktı falımda o accuk saçmaydı ev kiiimm biz kim.

Hayat acısıyla tatlısıyla 26 sene dolanmış başımda. Bundan sonrası için tüm sevdiklerime sağlık ve mutluluk diliyorum kendime, iyi bir iş, akıllı bir erkek bebiş istiyorum. 46 yaşımda da yanımda olup bu satırlarımı okursunuz inşallah. hepinizi çok seviyorum..